ri-Marko-j • re-Mark-s • Marka-ntnosti - Day

12:00AM - ArKonEs 2006

Dum la pasinta semajnfino (plilongigita je nacia festo en Ĉeĥio ĵaŭde kaj libera vendredo) mi partoprenis la tradician aranĝon ArKonEs en Pollando (Poznanio). Pasintjare estis mia unua, kiam mi aŭtis tien kun Petro Chrdle. Ĉi-jare mi veturis el Ĉeĥio ankoraŭ kun Dan Mrázek, kaj aparte de ni vojaĝis, sed la aranĝon kun ni ĉeestis, ankoraŭ du pliaj ĉeĥoj - patrino Vlasta kun sia denaskula filo Vít.

Kaj kia estis la ĉi-jara ArKonEs?

• Estis bona arangxo (kiel kutime :).
  
• Mi projekciis kvin filmojn (unuafoje aperis filmoj en ArKonEs).
  
• Okazis amuza (kaj bone funkcianta) karaokeo.
  
• Mi ĉeestis prelegojn de Detlev Blanke pri malfacilaĵoj de tradukado/interpretado kaj de Marteno Miniĥ pri slango en esperanto. Ankaŭ okazis diskutrondoj pri la UK en 2009 aŭ la esperanto-movado en Pollando.
  
• Dan gajnis tri botelojn da cxampano en la oratora konkurso (kiu havis bedaŭrinde nur du partoprenantojn).
  
• Ni du tranoktis survoje tien en la logxejo de a2na kaj goulo en Vroclavo.
  
• El kaj al Vroclavo mi kaj Dan akompanis na Jagxa, la koramikino de felicx kies koramiko estas felicx (mi ne povas skribi per la unua maniero, ĉar ŝi koleriĝadis pro tio ke ĉiuj ĉiam nomis ŝin tiel :-).
  
• Dum la aranĝo pluraj homoj certiĝis pri sia alveno al AS (interalie Nico el Nederlando kaj Jaĝa el Vroclavo).
  
• Denove mi iom pli spertiĝis pri la pola (kaj miris ke en iuj situacioj Dan ne komprenis al poloj, dum mi scipovis kompreni kaj respondi al ili - ŝajne vere iom da trejnado helpas). Mi nun eĉ pli ĝojatendas la AS-n, ĉar tie mi havas pliajn eblecojn por babili esperante kun geamikoj kaj babileti pole kun polaj komencantoj aŭ prokurioze ankaŭ kun miaj polaj geamikoj.
  
• Revanante mi kaj Dan nokte transiris piede la landlimon inter Międzylesie kaj Lichkov, kio fariĝis tre speciala sperto. Ni piediris dum tri horoj, alvenis je la unua kaj duono kaj tranoktis sur benkoj en la stacidomo.
  
• Poste ni prenis la unuan trajnon kaj mi revenis al Brno ŝajnhodiaŭ (=lunde) matene je la 8-a. Serio de prelegoj komenciĝis en mia fakultato je la 10-a.

Jen ĉio :) Finfine mi iras dormi.

2:29PM - Finfine. Endlich. Végre-valahára.

Dum mia restado en ArKonEs, la instruisto de la hungara kurso denove alskribis nin sciigante, ke ankoraŭfoje ŝanĝiĝas la tempo de la leciono. Leginte la mesaĝon mi pensis ke mi freneziĝos, ĉar mi jam faris signifajn ŝanĝojn en mia horaro por povi partopreni la kurson en la tiam nova kaj de mi pene eksciita mardotagmeza tempo.

Mi respondis al li retmesaĝe ke mi ne povos alveni marde jam je la 10-a, sed nur je la 11-a, ĉar havas antaŭe devigĉeestan seminarion (programado en C++). Samtempe mi sentis la devon ĝentile sciigi al li, ke kvankam mi ege ŝatus ĉeestadi la kurson, mi bedaŭrinde ne havas tutan mardon liberan, do estas por mi iom malfacile adaptiĝi al la ŝanĝiĝantaj horoj. La instruisto estas "nur" doktora studento de filologio, kaj de tio eble fluas lia malsperto pri uzado de la universitata informsistemo, nesufiĉa organiza komunikado kun la aliĝintoj kaj problemoj pri trovado de taŭgaj horo kaj loko por la lecionoj :-(

Hodiaŭ mi do eskapis iom pli frue de mia seminario kaj veturis al la filozofia fakultato por kapti tie la kurson. Kiam mi supreniris ĝis la kvara etaĝo al la ĉambro en kiu la kurso estis anoncita, papero sur la pordo tekstis ke mi iru al la "biblioteko en la katedro de slavistiko, konstruaĵo B (2-a etaĝo)". Krom la ĝeno denove malsupreniri la ŝtuparegon, ekscii kiu konstruaĵo tie estas tiu B kaj ĉu la 2-a etaĝo estas kalkulata kun aŭ sen teretaĝo, la paperanonco esence helpis al mi por fine trovi la grupon.

Aŭ, efektive, mi eksupozis ke mi renkontas kelkajn el ĝi sur la ŝtuparo en konstruaĵo B, ĉar kelkaj knabinoj eliradis ĝin, plendante iom pri la hungara kaj nekonvenaj tempoj :-) En la ĉambro mem, post trovi ĝin (ĝi vere estas simpla biblioteka studĉambro, kaj krome slavistika), mi kaptis plu nur la instruiston (kaj bonŝance ke almenaŭ tiun), kvankam laŭ la anonco la leciono estis daŭrota ankoraŭ dum duonhoro. Estis la unua fojo kiam mi persone kontaktis lin, do mi prezentiĝis kaj informiĝis pri la lastaj decidoj. Feliĉe la kursoj okazados tamen en tiu "antaŭe anoncita tempo", do ĉirkaŭ tagmezo, kiun mi pro tio liberigis por mi. Se estus alie, restus al mi en la horaro bona memoraĵo pri la hungara, forme de libera hortriopo, ĉar ekde la 1-a de oktobro ne plu eblas fari ŝanĝojn en la horaro ĉe mia fakultato (dum kiam la filozofoj ankoraŭ rajtas ĝis la 8-a, kaj tial ne komprenemas mian problemon).

La instruisto sciigis al mi, ke hodiaŭ li nur klarigis bazojn pri la alfabeto, salutoj, prezentiĝo ktp. Krome bonas ke al li ŝajnas ne ĝeni, ke venontsemajne mi ne povos ĉeesti pro mia eksterlanda vojaĝo. Kiam mi klarigis, ke mi trastudis du aŭ tri ĉapitrojn de slovaklingva lernolibro pri la hungara, li diris, ke tiam eĉ nur post du semajnoj mi povas veni, ĉar nur iam tiam ili sukcesos ankaŭ trastudi tiom. Ĉiukaze mi planas alveni postvenontsemajne, por finfine vidi la grupon. Finfine ĉio pri la hungara ŝajnas klara.

Kaj ankaŭ la germanaj filmoj klariĝos hodiaŭ - ekde la 17:05 estas anoncata la unua projekcio, ĉe la pedagogia fakultato. Ŝajne temos pri la filmo Die tödliche Maria. Ne estas certa nur la preciza komenctempo, ĉar unu knabo de mia fakultato kiu hazarde ankaŭ frekventas kaj jam pasintjare frekventis tiujn projekciadojn sciigis al mi, ke pasintfoje estis anoncite same kaj tamen la projekcioj komenciĝadis nur je la 18-a. Sed post la "hungaraj problemoj" tio certe ne plu ĝenos al mi. Malplejbonokaze renkontiĝos antaŭ la ejo unu horon pli frue du informadikistoj, kiuj ne povis legi iun paperon ie sur la pordo de la instruista oficejo, kaj havos unu horon por komune babili, antaŭ la filmo :)

Ĉio ĉi (pri la paperoj pendantaj en iu kaŝita loko kaj via kulpo ke vi ne sciis pri tio) iom rememorigas al mi pri la unuaj ĉapitroj de la Petveturista gvidlibro - kiu legis, certe rememoras :)

5:33PM - "en" la filmo

Mi nun sidas en la aŭlo de la pedagogia fakultato, kiu estas la kinejo por la projekcioj de germanaj filmoj. Ĉar la projekcio ankoraŭ ne komenciĝis, mi ŝaltis mian komputilon kaj eĉ mirinde trovis ĉi tie senkabelan reton "eduroom-vpn" kaj pere de la universitata VPN (alia sistemo ol ni uzas niafakultate, tamen) sukcesis konektiĝi al la interreto.

La projekciestro jam venis, kvankam kun iom da malfruiĝo, kaj anoncis, ke la filmo ekos nur je 18:00. La kialo estas ke multaj aliaj studentoj de la pedagogia fakultato havas tiam ankoraŭ iun alian seminarion kaj volas tamen ĉeesti. Tamen, mia kolego el la informadika fakultato, kiu jam antaŭe diris ke pasintjare la indiko pri komenco en la informsistemo malĝustis, eble prave supozis, ke ankaŭ kulpas tio, ke la ulo ne kapablas en la informsistemo ŝanĝi la informon pri la horo. Krome mi eksciis de li, ke haveblas iu programo por la filmejo, sed ke ĝi enestas en iu interna sistemo de la pedagogia fakultato, pri kiu nenie en la komuna universitata informsistemo estas mencio. Hm, la petveturista aventuro daŭras... mi scivolemas, kiun filmon mi fakte nun estas spektonta :)

Mi klopodos poste priskribi la filmon kaj miajn impresojn ĉi tie - kaj ŝajne en la germana, por iom ekzerci ĝin tiuokaze.

10:54PM - Die tödliche Maria

[eo] Germanlingva priskribo de la filmo, kiun mi ĉi-vespere spektis en la universitato.
[de]:

Das war der erste Film von Tom Tykwer, den ich im Rahmen des Filmseminars gesehen habe, und gleichzeitig auch der erste abendfüllender Film des Autors. Es handelt sich um eine Frau namens Maria, die ein schwieriges Leben führt. Sie ist Hausfrau und neben dem Haus kümmert sie sich auch um ihren paralysierten Vater und aufgendrängten Ehemann.

Der Schwerpunkt des Filmes liegt im Moment, wenn Maria ein Möbelstück demontiert, in das sie vorher während Jahren vielleicht täglich Briefe an sich selbst einwarf (oder eigentlich an eine kleine Statuette aus Holz, die sie einmal von einer Frau bekommen hatte). Die Briefe sind eine Art Tagebuchs und sie beschreibt da genauso ihre Gefühle, wie auch ganz üblichen alltäglichen Ereignisse.

Die Lesung von alten, ausgeschütteten Briefen bringt uns zurück in das Kindesalter Marias. Ihre Mutter starb, als sie geboren wurde. Sie wurde von dem Vater erzogen, den hat aber später ein Infarkt getroffen und er infolge konnte er seitdem nicht mehr gehen. Nach dem Abgang einer Fürsorgerin blieb es an Maria, sich um den Vater zu kümmern. Der wurde manchmal von einem Freund besucht, den er der Tochter einmal wie ihren angehenden Ehemann vorgestellt. Mit der Ausnahme von einer Begegnung mit einem Mitschüler war Maria ganz unerfahren im Partnerleben, und dazu noch viel schüchtern und schmiegsam. Der Ehemann behandelte sie oft nur wie ein Sexgerät und Koch und ablehnte ihr Geld mehr Geld zu geben als wie sie zum Einkaufen des Essens benutzte.

Zurück in der "Gegenwart" des Filmes lernt Maria persönlich den Mann kennen, der in der Nachbarwohnung wohnt und den sie vorher während einer langen Zeit jeden Montag aus dem Fenster beobachtete, und besucht ihn zuerst in seinem Zuhause. Seine Persönlichkeit scheint ähnlich wie Marias, und seine Wohnung ist ganz voll von Büchersäulen, aus den er in seiner Freizeit bibliografische Angabe ausschreibt. Nach ein paar Besuchen verlieben sie sich ineinander.

Im Ende der Geschichte ermodert Maria ihren Ehemann mit Heißwasser aus der Kaffeekanne und schließt die Leiche in einen Schrank, wo sie später von dem Nachbarn gefunden wird. Nach diesem Besuch von ihm will Maria Selbstmord begehen. Der Nachbar befindet sich aber gerade unter dem Fenster, wenn sie sich daraus auswerft, und mit eigenem Körper rettet sie vor dem harten Einschlag. Wenn sie da am Boden beiden die Augen wieder aufmachen, geht der Film zu Ende.

Ich rate, dass sie danach zusammen wohnen angefangen haben und dass Maria in ihm endlich den tauglichen Ehemann erkennt. Im Film war für mich vor allem die Person des Nachbars interessant, und die ganze Geschichte hat mich ein wenig auch an die von Le Fabuleux destin d'Amélie Poulain erinnert.